Omgaan met angst




Angst: de weg naar genezing


Angst is een belangrijk thema in het leven van veel mensen: angst voor de dood, angst om in het openbaar te spreken, angst voor een examen, angst voor muizen, angst dat er iets mis zal gaan, angst voor de toekomst, faalangst - de rij lijkt bijna eindeloos.
De meeste mensen lijken maar heel weinig vertrouwen te hebben in het leven.
Hoe zou het leven zijn zonder onze voortdurende stroom van angsten?

Mijn visie is dat angst het gevolg is van het innerlijk niet compleet zijn. Ergens op jouw lange weg door het universum heb je een deel van je energie, een deel van jezelf, achtergelaten. En dus is er een leegte in jezelf ontstaan. Die leegte vult zich met angst.
Angst is innerlijke leegte.

Als je niet weet wat je moet doen in je leven zoek dan je angst op. Angst is een richtingaanwijzer, angst wijst jou de weg naar dat verloren stuk. Volg je angst naar de bron en je zult het vinden, hoe diep het ook zit.
Kijk om je heen en zie dat mensen altijd hun angsten opzoeken, innerlijk voelen ze aan dat ze hier naar toe moeten. Doe je dat niet dan blijf je stil staan.

De onderstaande tekst en het bijbehorende geluidsbestand zijn bedoeld als hulpmiddelen om met angst om te leren gaan, om dat verloren stuk in jezelf terug te vinden.


Oefening: omgaan met angst

Let altijd op je lichaam als je bang bent. Blijf door je buik ademhalen en maak via je voeten contact met de aarde. Probeer de aarde onder je te voelen.
Ga dan naar je angst toe. Dit is een moeilijke stap. Je moet je voorstellen dat iemand die bang is voor spinnen een spin ziet. Alle aandacht gaat dan onmiddellijk naar de spin toe, zo werkt angst.
Maar je moet je bewustzijn juist naar binnen keren: ga naar je angst toe, richt je bewustzijn helemaal op de angst. Sluit al het andere buiten en probeer je angst zo diep en intens mogelijk te ervaren. Probeer je angst groter te maken.
Nu doe je een belangrijke ontdekking: je angst wordt niet groter. Je kunt je angst niet groter maken.

De volgende stap is visualisatie. Geef de angst een stem en een gezicht, maak er bijvoorbeeld een bang kind van - of iets heel anders -  en ga daar mee praten. Zoek uit wat er met die gestalte aan de hand is.

De laatste stap is liefde en acceptatie. Omring de gestalte van je angst met liefde. Zeg ja tegen je angst, zeg: 'ja, ik accepteer deze ervaring, dit hoort bij mij, dit is een deel van mijn leven.'

Achter angst zit meestal een oud verwaarloosd deel van je persoonlijkheid. Een deel dat liefde en acceptatie nodig heeft, geef je dat, dan verdwijnt de angst. Het sleutelwoord is herhaling, er steeds weer opnieuw naar toegaan en het omhelzen met licht en liefde.


Oefening: geleide meditatie


Hieronder vindt je twee geluidsbestanden. Luister deze in een rustige omgeving af. Beide bevatten een geleide meditatie die je wellicht kan helpen bij het overwinnen van je angst.
Het tweede bestand wordt vooraf gegaan door een inleiding.

Afspelen: klik op het bestand.
Downloaden: klik met de rechtermuisknop op het bestand en selecteer daarna 'Doel opslaan als'.

Geluidsbestand omgaan met angst

Inleiding en oefening omgaan met angst


Angst en Liefde: een gechannelde tekst

Piang No Jo – (Door Pamela Kribbe gechanneld op 24 september 2005)

Er is alleen liefde.
Binnen de goddelijke oceaan van liefde is er een constructie ontstaan, die angst heet.
Angst vervult een functie, die transformatie heet.
Angst transformeert je tot iets nieuws.
Angst helpt je om de liefde te verdiepen en in grotere dieptes te ervaren.

Angst en liefde zijn als de twee zijden van een muntstuk. Aan de zijde van de angst is er een schaduw gecreëerd, die niet reëel is, maar die ontstaat doordat de liefde zich terughoudt van zichzelf. Zij keert zich a.h.w. tegen zich, om zichzelf opnieuw te beleven.

Op gegeven moment wordt de donkere kant zo zwaar - de energie zwelt aan en culmineert daar - dat het muntje kantelt en de schaduwzijde weer naar het licht toe draait.
Dit gaat vanzelf (als de golven van de zee).
Op een gegeven moment loopt de angst dood op zichzelf.
Zij moet zich dan weer toekeren naar het licht, de bron van alle leven.
Je kunt nl. niet sterven. Energie kan niet doodgaan, maar blijft altijd leven. Leven is beweging, verandering. Dat is hetgene wat vanzelf gaat.
Er is dan ook niet zo iets als het autonoom kwade, een kwaad dat op zich staat.
Dat zou betekenen dat er constante stagnatie is, volledige dood. Maar dat is onhoudbaar. Kijk naar de zee, de golfslag. Kijk naar de levensvormen in de natuur. Alles transformeert steeds. Dat is het leven. Het houdt niet op; het wil bewegen.

Er is niets buiten liefde.
Alle keert vanzelf terug naar liefde.
Wees niet bang, Liefde vindt haar weg door jou terug naar huis.
Eigenlijk kun je niets fout doen.
Als je meegaat met de stroom van het leven, kom je vanzelf thuis in de Bron van het leven: liefde.

Wees niet bang om fouten te maken. Fouten helpen en zijn waardevol.
De grootste zonde die je kunt begaan is geen fouten willen maken en op je plek blijven.
Zelfs dan gaat het niet echt fout, want op gegeven moment zul je je toch weer toekeren naar het licht, naar verandering. Maar je hebt dan langer pijn ervaren dan echt nodig is.
Als je niet wilt veranderen, geen risico’s wilt nemen om het fout te doen, ga je in tegen de voornaamste wet van het universum, die luidt: alles beweegt.
Er bestaan geen ‘fouten’ of ‘zondes’ in enige objectieve zin, maar dat wat gewoon de meeste pijn veroorzaakt in een zielewezen  is ‘niet willen veranderen’.

Als je niet wilt veranderen, geef je de schaduwkant, de angst in jezelf, niet de kans uit te breken, en je te helpen transformeren. Angst gaat namelijk uit zichzelf weer naar liefde toe. Dat werkt zo: als de angst te groot wordt, als ze werkelijk ondraaglijk wordt, ga je beslissingen nemen die je weer terug leiden naar de liefde.
Let maar op, daar waar de crisis in iemands leven de grootse proporties aanneemt, is de oplossing nabij. Je opent je dan weer voor je eigen natuurlijke licht. Daarom zijn crises zo waardevol.
Wees gerust. Het leven zelf reikt je de oplossingen aan. Liefde staat om de hoek te wachten. Je hoeft er niet zelf naar op zoek te gaan. Je hoeft alleen maar mee te gaan met de stroom van het leven, en je niet te verzetten tegen verandering.


 

Vragen over angst aan Piang No Jo

(Door Pamela Kribbe gechanneld op 25 september 2005)

Hoe kun je angst overwinnen?

Je moet angst niet uit de weg gaan.
Je moet je angst beschouwen als je bondgenoot.

Jij bent een schepper.
Je wilt iets nieuws scheppen uit het niets.
Daarvoor heb je angst nodig.

Als er geen angst was, zou je niet kunnen scheppen.
Je hebt een obstakel nodig om doorheen te gaan, om iets nieuws te ervaren. Je kunt het nieuwe niet ervaren, zonder obstakel. Anders is het er al. Angst werpt kunstmatige dammen op.

Het is alles illusie. Er kan niks misgaan.

Maar als je jezelf wijsmaakt dat het wel kan, blijf je in de angst zitten. Je komt niet over het obstakel heen. Je wordt het obstakel. Ga je met de angst mee, dan ga je vooruit. Verzet je je ertegen, zet je jezelf vast.


Wat wil meegaan met je angst zeggen?

Het betekent dat er in de angst een boodschap verpakt zit, die je bereid bent te verstaan.
Zie je angst als een boodschapper, dan bevat zij dus een geheim, een verborgen schat.
Het geheim is een stuk van jouw licht, dat ontsluierd wil worden.
Het is een deel van jou, waar je angst voor hebt.
Het is het deel van jou, dat groter is dan jijzelf nu.
Het is het deel dat vrijer en lichter is en goddelijker van uitstraling.

De angst wijst je in haar richting, want wat duisternis het meest vreest, is licht. Licht vernietigt haar immers. Duisternis is op zoek naar implosie, vasthouden, kleinhouden. Licht is gericht op expansie, vreugde, bevrijding.

Daar waar je angst voelt, is jouw duisternis bang voor jouw licht. Maar je moet van je duisternis niet een autonoom wezen maken. Je moet haar de rol van boodschapper geven. De rol van richtingwijzer. Dan wordt zij deel van het licht.

Angst wijst feilloos aan waar je jezelf verbergt voor je eigen licht.

Ben je bang iemand los te laten, dan vrees je je eigen onafhankelijkheid.
Ben je bang je nek uit te steken, dan vrees je je eigen grootheid.
Ben je bang om afgewezen te worden, dan vrees je je eigen onvoorwaardelijke zelfvertrouwen.

Dat wat je vreest, heb je het meeste nodig.
Daar waar de angst naar toe wijst, daar ligt je grootste bevrijding.
Ga er dus naar toe, onbevreesd, en bedank de angst voor haar goede werken.
Duisternis is zo slecht nog niet ;-)


© Gerrit Gielen 2008
www.gerrit-gielen.nl